Veel afgewezen ouders, zien dat hun kinderen niet allemaal hetzelfde reageren op de vervreemdingsstrategieën van de controlerende ouder. Het ene kind trekt zich volledig terug, terwijl het andere kind nog af en toe reageert of zelf een appje stuurt. Waarom kiest het ene kind zo duidelijk partij, terwijl het andere kind lijkt te twijfelen?
Niet ieder kind is even kwetsbaar
Na een scheiding kunnen kinderen zowel bewust als onbewust ‘samenspannen’ met de dwingend controlerende ouder en de andere ouder afwijzen. Dit is een overlevingsreactie van het kind op het emotioneel ongezonde en vaak angstaanjagende of onvoorspelbare gedrag van deze ouder. Alleen niet alle kinderen in een gezin zijn even kwetsbaar voor dit mechanisme. Leeftijd speelt een rol, net als temperament en de individuele hechtingsgeschiedenis met elk van de ouders.
Een kind dat opgroeit in een gezin met patronen van dwingende controle of onvoldoende emotionele beschikbaarheid, neemt dat gedrag makkelijker aan als normaal. Deze kinderen blijven bij een scheiding kwetsbaarder voor de reacties van de controlerende ouder.
De rol die een kind toebedeeld krijgt
Ook de controlerende ouder, behandelt niet elk kind hetzelfde. Het komt regelmatig voor dat één kind – vaak de oudste – wordt ingezet als ‘bondgenoot’ om de jongere kinderen mee te krijgen in het negatieve verhaal over de andere ouder. Jongere kinderen worden zodoende meer passief beïnvloed en volgen de oudere broer of zus, vooral omdat ze geen andere optie zien.
Dit soort verschillen binnen een gezin kunnen behoorlijk verwarrend zijn. Voor de kinderen onderling en vooral voor de ouder die buiten spel is gezet. Weet dat deze verschillen normaal zijn en dat het niets zegt over jou, hoeveel een kind van je houdt of hoe jullie band is of was.
Geen direct doelwit, toch beschadigd
Kinderen die te maken hebben met een dwingend controlerende ouder, ook als ze geen direct doelwit zijn, zijn altijd mede-slachtoffer en raken emotioneel beschadigd. Daar bestaan nogal wat misverstanden over, want aan de buitenkant is aan deze kinderen vaak niets te zien. Ze doen het goed op school en lijken een warme band te hebben met de controlerende ouder. Niets is echter minder waar…