Door persoonlijke ervaringen kwam ik in aanraking met ouderverstoting. Jarenlang was ik getuige van het pijnlijke vervreemdingsproces tussen mijn toenmalige partner en zijn twee kinderen uit een eerdere relatie. Zodoende ben ik me in dit onderwerp gaan verdiepen.

Wij hadden nog nooit van ouderverstoting gehoord. Maar al snel ontdekten we dat veel gescheiden vaders en steeds meer moeders met deze problematiek te maken krijgen en ongewild het contact met hun kind(eren) verliezen. Erger nog, het bleek een groot maatschappelijk probleem waar nog veel onwetendheid over bestaat. Niet alleen bij de betrokken ouders, maar ook onder hulpverleners en scheidingsprofessionals. Een soort laatste taboe waarop de instanties en het familierecht geen goed antwoord hebben.

Om anderen die hetzelfde meemaakten tot steun te zijn, begon ik met het schrijven van blogs over ouderverstoting en daaraan gerelateerde thema’s. Daarnaast wilde ik bijdragen aan de maatschappelijke discussie en deze complexe problematiek breder onder de aandacht brengen. De vele reacties die ik kreeg maakten steeds weer duidelijk hoe omvangrijk en schrijnend dit probleem is.

Door de jaren heen ben ik ervan overtuigd geraakt dat kennis hét wapen is om ouderverstoting te bestrijden. Met mijn boek Emotioneel gevangen hoop ik daar een bijdrage aan te leveren.

Portretfoto’s op deze website: Désirée Meulemans